Nie masz jeszcze konta?

PCKP

WYSZUKIWARKA
Data szkolenia:
Województwo:
Tematyka:
WSZYSTKIE SZKOLENIA
Jeśli chcą Państwo otrzymywać na bieżąco informacje o aktualnych szkoleniach, nowościach i promocjach, prosimy o podanie adresu e-mail

Wiadomości
Jak ustalić wartość świadczenia przekazywanego pracownikowi nieodpłatnie?
14 lutego 2020
Coraz bardziej popularne staje się przekazywanie przez pracodawców swoim pracownikom dodatkowych świadczeń, jak na przykład pakietów medycznych, karnetów sportowych, samochodu służbowego czy ubezpieczenia grupowego. Pracodawcy, którzy chcą dodatkowo wynagrodzić swoich pracowników, decydują o tym, że niektóre z nich są nieodpłatne, inne natomiast mają charakter odpłatny. Trzeba pamiętać, że jedynie niektóre przekazane świadczenia powodują powstanie u pracownika przychodu. Jak prawidłowo ustalić jego wartość?

„(…) o tym, czy dane świadczenie jest świadczeniem ze stosunku pracy, decyduje kryterium, czy świadczenie to może otrzymać wyłącznie pracownik, czy też inna osoba niezwiązana z pracodawcą stosunkiem pracy, i czy, między świadczeniem a stosunkiem pracy istnieje, istnieje związek faktyczny i prawny” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lipca 2018 roku, II FSK 1854/16).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT za przychód ze stosunku pracy (stosunku służbowego, stosunku pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy) uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. W szczególności są to wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, dodatki różnego rodzaju, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, a także wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona oraz świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Posłużenie się przez ustawodawcę w definicji przychodu ze stosunku pracy pojęciem innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych rodzi znaczne wątpliwości interpretacyjne. Ustawodawca nie zdefiniował bowiem tych pojęć. Przedmiotowa kwestia stała się przedmiotem sporów i kontrowersji w doktrynie oraz w judykaturze. Rozstrzygnął je Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W ocenie Trybunału warunkiem uznania świadczenia za nieodpłatne jest spełnienie przez nie łącznie następujących warunków:

  1. zostało spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
  2. zostało spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosło mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
  3. korzyść uzyskana przez pracodawcę jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Decydujące znaczenie dla powstania u pracownika przychodu mają okoliczności przyznania świadczenia przez pracodawcę. Jeżeli jest możliwe określenie wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika, to wtedy powstanie u takiego pracownika przychód. Jeśli zaś pracodawca decyduje się na przyznanie wszystkim pracownikom łącznie lub grupie pracowników jakiegoś świadczenia, które nie sposób podzielić i określić jego wartość przypadającą na jednego pracownika, to u tych pracowników przychód nie powstaje. Tym samym, jeżeli świadczenie będzie zindywidualizowane (adresowane imiennie), to zrodzi się konieczność opodatkowania takiego przychodu.

Jak zatem określić podstawę opodatkowania w przypadku świadczeń nieodpłatnych lub odpłatnych jedynie częściowo?

Zgodnie z obowiązującą regulacją wartość pieniężną świadczeń otrzymywanych w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych wobec innych odbiorców w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się natomiast w następujący sposób:

  • jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  • jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  • w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W przypadku gdy świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń ustaloną według powyższych zasad, a odpłatnością, którą ten pracownik poniósł.

Prawidłowo określoną wartość należy doliczyć do wynagrodzenia ze stosunku pracy i opodatkować.
Zobacz także:
pobierz z Google Play
Jeśli powyższy artykuł okazał się interesujący i chcieliby Państwo na bieżąco otrzymywać najnowsze aktualności branżowe na swój telefon komórkowy, wystarczy pobrać i zainstalować naszą APLIKACJĘ MOBILNĄ.

All rights reserved PCKP   Data aktualizacji: 2020-08-12